• O szkole
• Kontakt
• Aktualnoœci

• O szkole
• Aktualności
• Kontakt
• Osiągnięcia
• Sport
• Integracja
• Nauczyciele
• Psycholog
• Pedagog
• Logopeda
• Świetlica
• Biblioteka
• Zajęcia pozalekcyjne
• Konkursy
• Samorząd uczniowski
• Rada rodziców
• Szkoła bez przemocy
• Szkoła z klasą 2.0
• Szkoła dla zdrowia
• Piszą o nas
• Galeria
• LUNETA. Widzisz więcej. Wiesz więcej.

Szkoła dla zdrowia

 

Szkoła Promująca Zdrowie jest to środowisko, w którym członkowie społeczności szkolnej - pracownicy i uczniowie: podejmują starania, aby poprawić swoje samopoczucie i zdrowie, uczą się jak zdrowiej żyć i jak tworzyć zdrowe środowisko, zachęcają ludzi, zwłaszcza rodziców do podjęcia podobnych starań.

Szkoła promująca zdrowie tworzy warunki i podejmuje działania, które sprzyjają:

• tworzeniu środowiska szkolnego bezpiecznego i przyjaznego dla dzieci, młodzieży i pracowników;
• kształtowaniu zachowań prozdrowotnych z udziałem całej społeczności szkolnej;
• kształtowaniu umiejętności społecznych, poczucia pewności siebie i poczucia własnej wartości;
• tworzeniu uczniom możliwości  jak troszczyć się o siebie, swoich rówieśników i środowisko, z uwzględnieniem takich zagadnień jak: zdrowe żywienie,  aktywność fizyczna,  zdrowie emocjonalne,  czynniki zagrażające zdrowiu.

Szkolny Zespół Promocji Zdrowia:
mgr Paulina Promińska  - v-ce dyrektor szkoły
mgr Beata Obłońska – koordynator szkolny ds. promocji zdrowia
mgr Beata Kudełka
mgr Halina Wrońska
mgr Anna Kowalczyk
mgr Renata Migdał
mgr Kornelia Baranowska
mgr Anna Wróblewska - informatyk
pani Bożena  Roskal - pielęgniarka szkolna
pani Violetta Ekman – intendentka szkolna
pani  Beata Wasiak  - przewodnicząca Rady Rodziców
Klaudia Muszyńska  - uczennica klasy V

W listopadzie i grudniu zespół ds. promocji zdrowia w naszej szkole przeprowadził wśród uczniów, rodziców, nauczycieli i innych pracowników szkoły ankiety, które pomogły zdiagnozować potrzeby i oczekiwania społeczności szkolnej w zakresie realizacji projektu „Szkoła Promująca Zdrowie”.

Rozpoznanie problemów i potrzeb uczniów, pracowników oraz rodziców dotyczące postrzegania zdrowia, styl życia oraz sprawy szkoły, ocena środowiska fizycznego szkoły dotycząca zapewnienia uczniom i pracownikom podstawowych warunków do pracy, aby sprzyjały one zdrowiu i dobremu samopoczuciu to podstawowe informacje jakie chcieliśmy otrzymać analizując ankiety.

 Na podstawie wniosków z ankiet oraz obserwacji sporządzono listę problemów, określono cele priorytetowe i zadania szkoły w zakresie promocji zdrowia oraz stworzono  plan działań i ich ewaluacji.

Oto przykłady analizy niektórych ankiet przeprowadzonych w ramach diagnozy wstępnej:

 

ANALIZA ANKIETY: „MÓJ STYL ŻYCIA I MOJE SAMOPOCZUCIE” – SP 79
Ankietę przeprowadzono w klasach IV – VI  grupie losowo wybranych uczniów (40 uczniów)
Celem ankiety było zebranie danych wśród uczniów w zakresie :
1/ Zachowań sprzyjających zdrowiu.
2/ Zachowań szkodliwych dla zdrowia.
3/ Ogólnego samopoczucia ucznia.

		Dane procentowe
L.p.	Zachowania sprzyjające zdrowiu	zawsze	często	czasem	nigdy
1	Śpię co najmniej 8-9 godz. każdej nocy.	46%	35%	11%	8%
2	Czyszczę zęby co najmniej 2 x dziennie.	75%	22%	3%	0%
3	Jestem aktywny ruchowo - ćwiczę, biegam, jeżdżę na rowerze, trenuję co najmniej 1-2 godz. dziennie.	33%	39%	25%	3%
4	Oglądam telewizję, siedzę przed komputerem nie dłużej niż 2 godz. dziennie.	13%	31%	47%	9%
5	Jem codziennie owoce (1 raz lub więcej).	64%	19%	17%	0%
6	Jem codziennie warzywa (1 raz lub więcej).	54%	22%	24%	0%
7	Wypijam codziennie, co najmniej 2 szklanki mleka lub kefiru, jogurtu.	32%	41%	22%	5%
8	Jem codziennie rano śniadanie.	78%	6%	17%	0%
9	Jem w szkole posiłek (drugie śniadanie lub obiad).	78%	22%	0%	0%
10	Ograniczam jedzenie słodyczy.	24%	27%	38%	11%
11	Mówię NIE osobom, które namawiają mnie do palenia tytoniu, picia alkoholu, zażywania narkotyków lub innych nieznanych mi substancji chemicznych.	85%	0%	0%	15%
		53%	24%	18%	5%

 

 

		Dane procentowe
L.p.	Zachowania szkodliwe dla zdrowia	zawsze	często	czasem	nigdy
1	Palę papierosy.	0%	6%	0%	94%
2	Piję napoje alkoholowe (piwo, wino, wódkę).	0%	0%	0%	100%
3	Czy w twojej obecności pali się papierosy?	8%	8%	22%	61%
4	Zażywam narkotyki (np. marihuanę, amfetaminę), wącham kleje, rozpuszczalniki itd.	0%	3%	6%	92%
5	Jem codziennie chipsy, nachosy lub snacki (1 raz lub więcej).	3%	8%	46%	43%
6	Piję coca-colę lub inne napoje gazowane (4 razy w tygodniu lub więcej).	14%	5%	43%	38%
		4%	5%	19%	71%

 

 

		Dane procentowe
L.p.	Samopoczucie	zawsze	często	czasem	nigdy
1	Jestem zadowolony z mojego życia.	58%	22%	19%	0%
2	Jest mi dobrze w mojej rodzinie.	86%	8%	0%	6%
3	Jest mi dobrze w mojej klasie.	58%	19%	17%	6%
4	Czuję się bezpiecznie w szkole.	78%	8%	11%	3%
5	Łatwo zasypiam i dobrze śpię w nocy.	56%	31%	11%	3%
6	Mam dobry apetyt.	56%	25%	14%	6%
7	Lubię siebie takim, jakim jestem.	63%	13%	16%	8%
		65%	18%	13%	4%

 

ZACHOWANIA SPRZYJAJĄCE ZDROWIU:

1. Ponad 80% uczniów śpi 8 - 9 godz. na dobę, a aż 20%  nie przesypia odpowiedniej liczby godzin co może skutkować brakiem koncentracji, zaburzeniami zachowania oraz słabszymi wynikami w nauce.  Dzieci w większości nie mają kłopotów z zasypianiem i spokojnym snem.
2. 60% badanych każdego dnia przez 1 - 2 godz. jest aktywnym ruchowo (zaj. WF, spacery jazda na rowerze). 10% nie wykazuje codziennej aktywności fizycznej.
3. Ponad połowa uczniów spożywa codziennie 1 – 2 porcji warzyw i owoców. Z naszych spostrzeżeń wynika jednak, że podczas obiadu z „surówek” korzysta ok. 1/4 uczniów. Mniejsze jest spożycie artykułów mlecznych.
4. 3/4 uczniów przyznaje, że codziennie spożywa śniadanie w domu oraz je drugie śniadanie lub obiad w szkole. Z naszych obserwacji wynika, że II śniadanie często składa się ze słodkich przekąsek i napojów. Żaden z badanych nie przyznał się, że nie je śniadania w ogóle co jest sprzeczne z naszymi obserwacjami. Często pierwszym posiłkiem dziecka jest obiad w szkole. Ponad 70% nie narzeka na brak apetytu.
5. Około 50% ankietowanych stara się ograniczyć jedzenie słodyczy natomiast reszta nie kontroluje ilości spożywanych, często niezdrowych, chemicznie barwionych słodkości.
6. Młodzież stara się racjonalnie wykorzystywać czas wolny i nie spędzać przed telewizorem lub komputerem więcej niż dwie godz. dziennie ( prawie 50%).

 

ZACHOWANIA SZKODLIWE DLA ZDROWIA

1. Badani uczniowie przyznają, że mają kontakt z papierosami (6%) oraz innymi używkami. Do zażywania narkotyków, wąchania klejów i rozpuszczalników przyznaje się 9% uczniów – co jest bardzo niepokojące i należałoby zwrócić na to większa uwagę i podjąć działania mające na celu zapobieganie takim zachowaniom.
2. Bardzo niepokojący jest fakt, iż  prawie 40%  uczniów narażonych jest na bierne palenie (palenie rodziców).
3. 20% uczniów przynajmniej 4 razy w tygodniu pije coca-colę lub inne napoje gazowane. Z naszych obserwacji wynika, że takie napoje spożywane  przez dzieci są częściej. Niepokoi również to, że ponad 10% ankietowanych je codziennie (1 raz lub więcej) słone przekąski ( chipsy, naciosy, snacki itp.)

 

 SAMOPOCZUCIE

1. Większość badanych jest zadowolona z życia własnego i rodzinnego, ale aż 6% przyznaje, że nigdy nie czuło się dobrze w swojej  rodzinie. Podobnie, 6% , źle czuje się w swojej klasie.
2. Uczniowie naszej szkoły (ponad 70%) posiadają wysoka samoocenę, ale aż  8%  nigdy nie zaakceptowało swojej osoby, (do tej grupy mogą należeć np. osoby wyśmiewane lub nieakceptowane w klasie i środowisku rówieśniczym).

 

---

 

Ankieta dla uczniów „ JA I SZKOŁA”

Ankieta przeprowadzona wśród uczniów klas IV – V w Szkole Podstawowej nr 79. Jej celem zbadanie atmosfery panującej wśród uczniów w szkole, korelacji  nauczyciel – uczeń.

 

1. Czy  lubisz obecnie swoją   szkołę?

 

 

 

 

 

 

2. Jak  wychowawca ocenia Ciebie  jako ucznia w porównaniu z innymi kolegami z klasy?

3. Czy czujesz się obciążony  nauką i obowiązkami szkolnymi?

4. W jakim stopniu zgadzasz się z każdym z podanych niżej  stwierdzeń?

5.   Przeczytaj uważnie podane niżej stwierdzenia, które dotyczą Twojej   SZKOŁY.
      Zaznacz , w jakim stopniu zgadzasz się z każdym z nich.

6. Czy czujesz się w szkole bezpiecznie?

7. Jak często myślisz ,że chodzenie do szkoły jest nudne?

8. Podane niżej stwierdzenia dotyczą Twoich NAUCZYCIELI. Zaznacz   w jakim stopniu zgadzasz się z każdym z nich…

9. Kolejne stwierdzenia dotyczą kolegów w Twojej klasie

10.Trzy następne stwierdzenia dotyczą Twoich Rodziców (wstaw literkę w jedną kolumnę), jeśli nie masz obojga rodziców lub z nimi nie mieszkasz, pozostaw to pytanie bez odpowiedzi.

Ostatnie dwa pytania dotyczą CZĘSTEGO I DŁUGOTRWAŁEGO DOKUCZANIA
Innym ludziom, czyli DRĘCZENIA INNYCH. Uważamy ,że polega to na tym, że inny uczeń lub grupa uczniów  zaczepia Cię, napada, mówi Ci przykre rzeczy, bije, popycha, kopie, zamyka w jakimś pomieszczeniu, robi Ci na złość itp. Może zdarzać się to często i trudno  Ci się przed tym bronić. Uważamy natomiast , że zwykła sprzeczka , a nawet bójka z kolegą (koleżanką),NIE JEST DRĘCZENIEM.

11. Jak często byłeś dręczony przez innych uczniów w szkole w ostatnich 6 miesiącach.

12. Jak często Ty sam uczestniczyłeś w dręczeniu innych uczniów w ostatnich  6 miesiącach.

 

Analiza  ankiety dla  uczniów „Ja i moja szkoła”

Ankietę przeprowadzono wśród uczniów klas IV- V. Łącznie przebadano 105 uczniów.

• Prawie  połowa uczniów (47%) lubi swoją szkołę, a 25% lubi ją bardzo. Nie lubiących jej wcale jest tylko 2%.
• Jeśli  chodzi o odczucie, jak uczeń jest postrzegany przez wychowawcę w porównaniu z innymi kolegami to 46% odczuwa, że są postrzegani dobrze, a 31% bardzo dobrze, tylko 3% poniżej przeciętnej.
• Obowiązkami szkolnymi i nauką czuje się obciążonych: bardzo tylko 11%  badanych, 31% dość dużo, a 49% to uczniowie nie odczuwający wcale obciążenia lub w niewielkim stopniu.
• Biorąc pod uwagę oczekiwania ze strony rodziców to 31% uczniów twierdzi, że rodzice wymagają od nich zbyt wielu osiągnięć w szkole, natomiast 49% badanych  ma zupełnie odmienne zdanie. Pozostali uczniowie (18%) nie są w stanie ocenić stanowiska  rodziców. Jeśli chodzi o wymagania ze strony  nauczycieli: 23% badanych twierdzi, że nauczyciele oczekują  od  nich zbyt  wielu  osiągnięć, resztę  uczniów stanowią ci, którzy  mają przeciwne zdanie lub nie potrafią oszacować oczekiwań nauczyciela względem  nich.
• Uczniowie oceniają (33% badanych), że biorą udział w ustalaniu regulaminów, podobna liczba uczniów podaje   odmienne  spostrzeżenia. Pozostała część badanych nie ma zdania na ten temat. Jednak przeważająca liczba badanych (70%) zgadza się z tym, że regulaminy są sprawiedliwe i słuszne. W naszej szkole uczniowie nie czują się traktowani  zbyt surowo i wskazują szkołę jako na miejsce gdzie lubią przebywać. Większość  naszych uczniów ma poczucie, że przynależy do naszej szkoły.
• Uczniowie czują się bezpiecznie w naszej szkole i myślą (ok. 79%), że chodzenie do szkoły nie jest nudne.
• Większość uczniów w naszej szkole pozytywnie postrzega nauczycieli (ok. 80%). Uznaje ich za pomocnych w różnych sytuacjach nie związanych  z nauczaniem. Większość z nich uważa również, że nauczyciel traktuje ich sprawiedliwie i dobrze. Tylko 8% badanych ma odmienne zdanie.
• Większość uczniów czuje się akceptowanymi przez kolegów i lubi ze sobą przebywać. Inne zdanie ma tylko 7% badanych. Na temat życzliwości  w stosunku do siebie i chęci pomocy  wypowiedziało się negatywnie 16% badanych.
• Zdaniem dzieci, duża większość rodziców pomaga  im w nauce i interesuje się postępami oraz zachęca ich, aby dobrze się uczyli (ok 90%). Nie zawsze przychodzą do szkoły na rozmowę z nauczycielem (4%).
• W naszej szkole uczniowie nie mają poczucia, że są dręczeni  (ponad 80%) tylko kilkoro twierdzi, że czasem są dręczeni (ok.4%).
• Jeśli chodzi o oczekiwania uczniów względem szkoły to uczniowie chcieliby:
• otrzymywać mniej prac domowych
• niższych cen w sklepiku
• korzystać z basenu w ramach zajęć
• remontu II piętra

Na  podstawie przeprowadzonych ankiet można wysnuć wniosek, iż większość uczniów dobrze postrzega szkołę i czuje się w niej dobrze. Uczniowie pozytywnie oceniają współpracę z nauczycielami, choć oczekiwaliby mniej prac domowych. Oczekują  więcej życzliwości i pomocy ze strony kolegów i koleżanek, dlatego nasze działania będą zmierzały do polepszenia relacji uczniów w obrębie klasy i poza nią. W dalszym ciągu należy monitorować  potrzeby  uczniów by czuli się dostrzegani w naszej  społeczności szkolnej.

opr.   Halina  Wrońska   

---

Co zrobić, by moje dziecko było
(bardziej) aktywne fizycznie?

„Ruch jest w stanie zastąpić prawie każdy lek,
ale wszystkie leki razem wzięte nie zastąpią ruchu” dr Andrzej Oczko

Udogodnienia cywilizacyjne, automatyzacja, środki komunikacji zmniejszają do minimum aktywność fizyczną w życiu codziennym ludzi. Z roku na rok telewizja i komputery zabierają człowiekowi coraz więcej czasu i zmuszają go do siedzącego trybu życia.  Z roku na rok rośnie też poziom umieralności na choroby krążenia i nowotworowe.

Aktywność fizyczna jest jednym z najskuteczniejszych sposobów zapobiegania chorobom cywilizacyjnym, takim jak otyłość, choroba wieńcowa, nadciśnienie, cukrzyca itp.  
 Realizując programu Szkoły Promującej Zdrowie podejmujemy szereg działań prozdrowotnych , które będą obejmowały również środowisko rodzinne naszych podopiecznych. Jednym z takich działań jest zwiększenie świadomości rodziców jak powinni wpływać na rozwój aktywności fizycznej własnego dziecka , jakie działania (poza szkołą) powinni podjąć, aby ich dziecko było aktywne ruchowo, prawidłowo się rozwijało i nabyło nawyki aktywności rekreacyjno - sportowej na całe życie.

„DZIECI NIE SŁUCHAJĄ DOROSŁYCH ALE ICH NAŚLADUJĄ”

Poziom aktywności dzieci i młodzieży zależy od wzorców zaczerpniętych z domu. Rodzina znacząco przyczynia się w okresie dzieciństwa i młodości do formowania postaw i nawyków związanych z aktywnością fizyczną (zarówno pożądanych jak i niepożądanych), pozostawiając ślad na całe dalsze życie. Jeżeli dziecko od samego początku nie znajdzie dostatecznego wsparcia i przykładu wśród swych najbliższych to i w szkole będzie unikało wszelkich form ruchu. Dzieci i nastolatki korzystają z aktywności fizycznej na wiele sposobów. Potrzebują przynajmniej 60 minut ruchu dziennie.

 Rodzice mogą im pomóc:

Regularne ćwiczenia pomagają kontrolować wagę dziecka i budować mocne kości. Będą one również chronić jego serce a także utrzymywać je w zdrowiu psychicznym. Aktywne dzieci są zdrowsze, silniejsze, lepiej śpią, łatwiej i szybciej się uczą i generalnie lepiej się rozwijają. Aktywność fizyczna to sposób na rozładowanie nadmiaru energii dziecka i antidotum na wiele dolegliwości.

Drodzy rodzice zapewne zadajecie sobie pytanie:
Co powinienem zrobić, by moje dziecko było (bardziej) aktywne fizycznie?

Oto kilka wskazówek, które powinny Wam pomóc:
1.  Zachęcajcie dzieci do aktywności fizycznej!

Okazuje się, że dzieci i młodzież częściej zachęcana przez członków rodziny do podejmowania aktywności fizycznej deklarują częstsze jej podejmowanie i dłuższy czas trwania. Najczęściej są to dzieci regularnie uczestniczące w treningach sportowych. Umiarkowane oczekiwania w zakresie aktywności fizycznej (osiąganie określonych wyników) wpływają pozytywnie na motywację dzieci, jednak zbyt wygórowane mogą wzbudzać poczucie lęku i zagrożenia, a w następstwie powodować odchodzenie dzieci od aktywności ruchowej (treningu).

 

Tak więc wskazana jest zachęta, a nie perswazja i przymus.

2. Ćwiczcie tak, by dzieci to widziały!
Nie wystarczy, jeśli tylko myślicie lub mówicie pozytywnie o aktywności fizycznej - powinniście przede wszystkim sami ćwiczyć w sposób zauważalny dla dziecka, być dla niego bliskim, dostrzegalnym przykładem. Dzieci, których rodzice regularnie podejmują aktywność ruchową, spędzają więcej czasu na uprawianiu sportów nie objętych szkolnym wychowaniem fizycznym, niż dzieci rodziców nieaktywnych. Należy podkreślić, że dla dziecka ważne jest to, że widzi iż rodzice podejmują aktywność fizyczną a nie mówią tylko o niej.  Tak więc, jeśli dziecko nie widzi lub nie wie, że rodzice ćwiczą, to aktywność fizyczna rodziców nie wpływa na aktywność dzieci. Dlatego szczególnego znaczenia nabiera kolejna zasada.

3. Ćwiczcie razem z dziećmi!
Wspólna aktywność fizyczna spełnia wiele pozytywnych funkcji: m. in. wzmaga integrację i partnerstwo, spontaniczność, doskonalenie i indywidualizację, a nabywanie pewnych umiejętności sportowych, jak np.: pływanie, jazda na rowerze i na nartach dzieci zawdzięczają głównie rodzinie.
Będziecie mogli bliżej poznać swoje pociechy i ich możliwości a przede wszystkim dobrze razem się bawić. Zatem ćwiczcie razem, organizujcie wspólnie wycieczki i nie okazujcie zmęczenia lub znudzenia podczas takich zajęć.

4.  Przekazujcie dzieciom rodzinne tradycje sportowe!
Przeszła aktywność sportowa rodziców może mieć większy wpływ na zajmowanie się sportem przez dzieci. Początki kariery sportowej wiążą się  właśnie z przekazywaniem tradycji sportowych w rodzinie. Jednak sam fakt uprawiania przez rodziców sportu w przeszłości nie przekłada się automatycznie na model aktywności oddziałujący na dziecko. Niezbędne jest demonstrowanie własnej aktywności fizycznej.

5. Wspierajcie dzieci w podejmowaniu aktywności fizycznej!
Dajcie odczuć, że jesteście zadowoleni z aktywności dziecka (wsparcie emocjonalne), dostarczajcie sprzęt sportowy (wsparcie materialne), zapoznajcie z podstawowymi umiejętnościami sportowymi (wsparcie informacyjne). Można np.  zapisać dziecko do klubu sportowego, warto też zmienić rozkład dnia lub wakacyjne plany, aby dzieci mogły korzystać z atrakcji i pożytków płynących z aktywności fizycznej.
6. Ćwiczcie bez względu na warunki życiowe!
Wykształcenie rodziców, stan majątkowy, liczebność rodziny czy stan zdrowia nie powinien stać na przeszkodzie aktywności fizycznej dzieci. Każdy może znaleźć taki rodzaj ćwiczeń, który odpowiada jego upodobaniom, nawykom, zasobności kieszeni i potrzebom zdrowotnym. Dla jednych  rodzin będą to np. sporty wymagające dużej sprawności fizycznej (np. wspinaczka, kolarstwo górski), dla innych - choćby gimnastyka poranna i długie spacery. Ważne by aktywność była podejmowana regularnie, trwała odpowiednio długo i była odpowiednio intensywna.

7. Nie oczekujcie wdzięczności za swoje starania!
Z badań ankietowych wynika, że tylko 25% aktywnych dzieci są inspirowane i zachęcane do podejmowania aktywności fizycznej przez rodziców . Większość  dzieci podejmuje aktywny tryb życia dzięki aktywności rówieśników , decydują o tym również ich zainteresowania i potrzeby. Poziom wiedzy i umiejętności z kultury fizycznej czerpią głównie ze szkoły i środków masowego przekazu oraz innych organizacji sportowo- turystycznych. Nie czujmy się jednak lekceważeni i niedoceniani w swych rodzicielskich staraniach. Wasza pomoc w rozwijaniu aktywności i sprawności dzieci jest rzeczą tak  naturalną i oczywistą, że z reguły przechodzą one nad tym do porządku dziennego. Miejcie świadomość, że odgrywacie kluczową rolę w kształtowaniu u Waszych dzieci nawyku aktywności fizycznej, co w przyszłości będzie procentować wysoką jakością życia - poprzez wspieranie dobrego stanu zdrowia, wyższą samoocenę swoich możliwości (nie tylko sportowych), zyskiwanie sympatii w kontaktach międzyludzkich, możliwości atrakcyjnego spędzenia wolnego czasu i przeżywania wielu pozytywnych emocji.

               Opracowała: mgr Beata Obłońska

 

---

Program dla klas zerowych „Przyjaciele Zippiego”

 „Skoro możemy nauczyć małe dzieci,
jak radzić sobie z problemami, to
powinny one umieć lepiej pokonywać
problemy i kryzysy w okresie dorastania i w życiu dorosłym.”

Paul Rubinstein-Przewodniczący Partnerstwa na rzecz Dzieci

Wiele uwagi poświęcamy zdrowiu fizycznemu dzieci - upewniamy się, że odpowiednio się odżywiają, zimą ciepło je ubieramy, zachęcamy do uprawiania sportów i utrzymywania kondycji. Jednak czy wystarczająco troszczymy się o ich zdrowie emocjonalne i dobre samopoczucie - o to co myślą o sobie, jak funkcjonują wśród innych dzieci, jak radzą sobie z trudnościami i rozczarowaniami?

Zdrowie emocjonalne jest istotne dla naszego szczęścia i dla tego, jak radzimy sobie w życiu. Nawet bardzo małe dzieci mogą nauczyć się odmiennych sposobów postępowania, aby doskonalić swoje relacje z innymi ludźmi i lepiej radzić sobie z trudnościami.

W naszej szkole w klasach „zerowych” realizowany jest program „Przyjaciele Zippiego”, który stworzono specjalnie po to, aby pomagać dzieciom między piątym a siódmym rokiem życia rozwijać powyższe umiejętności na terenie szkoły lub przedszkola. Program nie koncentruje się na dzieciach z konkretnymi trudnościami czy problemami, ale promuje zdrowie emocjonalne wszystkich małych dzieci. Składa się z cyklu 24 zajęć podzielonych na 6 części, każda z nich zawiera po 4 spotkania i  dotyczy innych zagadnień: uczuć, komunikacji, nawiązywania i zrywania więzi, przeżywania zmiany i straty, rozwiazywania konfliktów.
Program uczy dzieci:

• Jak rozpoznawać własne uczucia i jak o nich rozmawiać
• Jak mówić to, co się chce powiedzieć
• Jak uważnie słuchać
• Jak prosić o pomoc
• Jak nawiązywać i utrzymać przyjaźnie
• Jak radzić sobie z samotnością i odrzuceniem
• Jak mówić przepraszam
• Jak radzić sobie w sytuacji, kiedy jest się krzywdzonym
• Jak rozwiązywać konflikty
• Jak radzić sobie ze zmianą i stratą ,między innymi ze śmiercią
• Jak adaptować się do nowych sytuacji
• Jak pomagać innym

 

Program „Przyjaciele Zippiego” nie mówi dzieciom co robić. Zamiast tego zachęca je do zastanowienia się nad sobą i wymyślania własnych rozwiązań problemów. Dzieci ćwiczą dobieranie rozwiązań, które nie tylko im pomagają, ale również nie krzywdzą innych.

Więcej o programie możesz dowiedzieć się na stronie internetowej
www.partnershipforchildren.org.uk
www.cmppp.edu.pl

 

---

GRYPA - ostatnia niekontrolowana plaga ludzkości

W ramach programu „Grypa- zagrożenie pandemiš” przeprowadzanego przy współpracy POWIATOWEJ STACJI SANITARNO – EPIDEMIOLOGICZNEJ w Gdańsku, pragniemy zapoznać z najważniejszymi informacjami dotyczšcymi grypy.

*Uczniowie klas IV-VI zostanš zapoznani  z najważniejszymi  zagadnieniami dot. w/w problemu w ramach lekcji przyrody, natomiast w klasach 0-III pogadankę z dziećmi przeprowadzi wychowawca  na podstawie dostarczonych materiałów.

Grypa, wirusowa choroba zakaŸna układu oddechowego. Przenoszona drogš kropelkowš. Jej przebieg jest zazwyczaj ostry, powodujšcy obłożnš chorobę, uniemożliwiajšcš wykonywanie zawodu. Dziœ wirus grypy przeważnie nie jest œmiertelny, jednak ignorowanie objawów, niedoleczenie lub powikłania choroby mogš mieć skutki œmiertelne. Grypš sezonowš, nazywamy typy wirusów atakujšce ludzi (najczęœciej) na obszarach klimatu umiarkowanego, w okresie od póŸnej jesieni do wczesnej wiosny. Choć zwykle nie sš to daty stałe, a ich zmiennoœć (tj. poczštek, koniec, czas trwania, liczba zachorowań) zależna jest od tzw. „czynnika ludzkiego” (medialnoœć, sposób przygotowania do walki z wirusem), oraz od mutacji samego wirusa.
Wirus przenoszony jest drogš kropelkowš, więc dróg zarażenia jest kilka, ale sš one zwišzane głównie ze złš higienš oraz przebywaniem w miejscach o dużym ryzyku spotkania chorego.

Przyczyny zachorowania na grypę

• Przebywanie w otoczeniu chorego, kontakt ze sprzętem, przedmiotami wysokiego ryzyka (np. toalety szpitalne, itp.).
• Przebywanie w zatłoczonych miejscach (np. supermarkety)
• Unikanie szczepień
• Zła higiena
• Niezdrowy styl życia.

Objawy grypy

• Wysoka Gorączka – jest najpowszechniejszym objawem wirusa. Temperatura w cišgu 3-5 dni od zarażenia może wzrosnšć do 39-41°C. Objaw ten często mylony jest z przeziębieniem, jednak przebieg w przypadku grypy jest znaczenie gwałtowniejszy(nagły skok temperatury).
• Dreszcze – Sš objawem pochodnym od wysokiej goršczki.
• Ból głowy – Jest jednym z pierwszych objawów, w miarę postępu choroby może rozwijać się również ból gałek ocznych, światłowstręt. W późniejszym stadium obniżenie sprawności psychoruchowej i senność.
• Bóle mięśniowe, stawów, gardła – Ból gardła pojawia się we wczesnym stadium choroby, wraz z kaszlem suchym(z czasem przechodzšcym w wilgotny).
• Uczucie wyczerpania, brak apetytu – W Zwišzku, z tym, że grypa atakuje cały organizm, odczuwa on przewlekłe zmęczenie i brak apetytu.

Zazwyczaj przy tak szerokim spektrum objawów, grypa jest przyczynš różnych powikłań, również śmiertelnych. Do najczęstszych należy niewydolnoœć oddechowa, zapalenie spojówek, omamy(przyczynš jest wysoka goršczka). W okresie wzmożonych zachorowań zaleca się wizytę u lekarza, jeżeli występujš choćby dwa z wyżej wymienionych objawów. Szybka diagnoza i leczenie ułatwi uniknięcie powikłań.

Grypa najczęściej atakuje ludzi, którzy nie dbają o siebie tj.:

• Kontakt z osobą zarażoną np. w tramwaju
• Wycieńczenie organizmu np. poprzez wychłodzenie lub wysiłek fizyczny
• Złe odżywianie, brak owoców i warzy w diecie
• Przemęczenie spowodowane brakiem snu
• Brak lub niewystarczajšca higiena osobista

Jak przeciwdziałać grypie?

Najlepszš obronš przeciwko grypie jest unikanie chorych ludzi, dbanie o swój organizm i odpowiednie odżywianie (owoce, warzywa, mięso). Ważnym elementem jest także sport- wysiłek fizyczny w odpowiednim natężeniu hartuje nasz organizm.

Statystyki dot. grypy

Zgodnie z najnowszymi statystykami, przeprowadzonymi na zlecenie Komitetu Pandemicznego, liczba chorych w okresie Od 16 do 22 listopada 2009 na grypę sezonowš oraz wywołanš wirusem A/H1N1 w Polsce wynosi 97 tys. 53 osób(ok. 1120 A/H1N1, œmiertelnych 22) osób, zaś w analogicznym okresie roku 2008, zachorowań było 3 tys. 179 pacjentów.
Duży wzrost zachorowań spowodowany jest pojawieniem się wirusa A/H1N1 (œwińska grypa), oraz małym rozpowszechnieniem szczepionek.
Œwiatowe statystyki dotyczące grypy sezonowej prezentujš się znacznie gorzej, wedle danych WHO, w ostatnich latach na grypę sezonowš chorowało ok. 1miliarda ludzi, z czego umierał aż 1 mln(http://www.who.int/research/en/)

Szczepienia

Wedle statystyk Polskiego Resortu Zdrowia na grypę corocznie szczepi się ok. 8%(polskiej) populacji. Wynik ten nie poraża, szczególnie, jeœli zderzy się go ze statystykami USA(ok. 50%). Statystyki te niepokojš WHO, i w zwišzku z nowa rezolucjš, co najmniej 75% pacjentów grup wysokie ryzyka(do 23 roku życia, oraz powyżej 65) powinno być zaszczepionych. Ministerstwo Zdrowia zamówiło 273 tysišce szczepionek przeciw grypie sezonowej. Jest to działanie częœciowo wymierzone w wirus H1N1.

Informacje dodatkowe:

Obecnie w Polsce mamy stan przed-epidemiczny. Polska ma opracowany plan pandemiczny, przygotowany przez Departament Przeciwepidemiczny GIS (cały raport pod http://www.pis.gov.pl/?dep=376). Dodatkowo obywateli chroni konstytucja, bowiem zgodnie z art. 68 ust. 4, Państwo, w razie zagrożenia epidemicznego, Rzšd ma obowišzek skutecznie chronić, przeciwdziałać i zwalczać skutki epidemii/pandemii. Dla osób zainteresowanych szczegółami na temat œwiatowego planu pandemicznego polecamy -
http://www.who.int/csr/disease/swineflu/en/index.html.

Co do potencjalnej szkodliwoœci szczepionek, jest ona wysoce wštpliwa. U osób dorosłych ryzyko zachorowania na zespół G-B, wynosi 1 do 1mln! Innš sprawš sš statystyki podawane przez przeciwników szczepień, które mówiš o zachorowalnoœci na rozmaite choroby po podaniu szczepionki. Jednak, rachunek prawdopodobieństwa, nie pozostawia złudzeń, przy kilkuset tysišcach osób corocznie szczepionych zawsze zachodzi przypadek powikłań, całkowicie niezwišzanych ze szczepionkami (podobna sytuacja miała miejsce, podczas wojny w zatoce, kiedy to wracajšcy żołnierze skarżyli się na tzw. Syndrom Zatoki Perskiej, jednak faktem było, że statystycznie, ludzie mogli dostać podobnych objawów, kompletnie nie zwišzanych z jednš chorobš).
Obecnie, dzięki rozwojowi badań nad układem odpornoœciowym szczepionki wchodzš w nowš fazę rozwoju, tzw. „dozbrajania”. Do tworzenia nowych preparatów wykorzystuje się klasy adiuwantów (substancji nasilajšcych walkę organizmu a antygenami). Dzięki temu możliwe będzie stworzenie szczepionek wymierzonych w konkretny patogen, lub maksymalizujšcych efekty, dla konkretnych grup „odbiorców”. Obecnie pracujš nad nimi takie koncerny farmaceutyczne jak GSK, Crucell, Novatis. Większoœć obiecujšcych szczepionek przeciw grypie(wszystkie rodzaje), jest w III fazie badań klinicznych, jako pierwsze pojawiš się najprawdopodobniej na rynku europejskim.
(Ÿródło: Œwiat Nauki, listopad 2009).

JAK  SKUTECZNIE  CHRONIĆ SIĘ   PRZED   GRYPĄ:

• unikaj  bliskiego kontaktu z osobą mającą  kaszel i objawy  przeziębienia
• w czasie kaszlu i kichania zakrywaj usta i nos chusteczkš
• wyrzucaj chusteczki natychmiast po użyciu
• często i dokładniw myj ręce ciepłš wodš i mydłem
• używaj preparatów do dezynfekcji rąk
• ograniczaj czas przebywania w zatłoczonych pomieszczeniach
• często wietrz pomieszczenia ,w których przebywasz
• regularnie myj i dezynfekuj powierzchnie często dotykane
• prowadŸ zdrowy styl życia- unikaj stresu, wysypiaj się, dobrze    odżywiaj, pij dużo płynów ,dbaj o aktywnoœć fizycznš
• w czasie choroby pozostań w domu- nie stwarzaj możliwoœci zarażenia innych osób

Koordynator programu
Halina   Wrońska

 

---

Etykietka prawdę Ci powie

Wszystkie produkty sprzedawane w opakowaniach posiadajš etykietki. Oprócz producenta, daty przydatnoœci i pocišgajšcych haseł reklamowych możemy poznać składniki. Możemy dowiedzieć się o wszystkich dodatkach, jakie producent wykorzystał w procesie produkcji. Na pewno nie poznamy wszystkich tajemnic.
Iloœć dodatków do żywnoœci œwiadczy o stopniu przetworzenia produktu. Im mniej dodatków, tym produkt bardziej naturalny, mniej przetworzony. Zalecane jest kupowanie produktów z jak najmniejszš zawartoœci "E" składników. Oficjalnie produkty naszpikowane "E" nie sš szkodliwe, jeżeli producent nie przekroczył norm. Jednak nie mamy 100% pewnoœci co do uczciwoœci producenta. Najlepiej kupować produkty jak najmniej przetworzone i samemu je przygotowywać.

  

Oto kilka przykładów tego, co znajdziemy w żywnoœci:

• barwniki – od E 100 do E 199, np. E 102 (tartrazyna) – mogš powodować nadpobudliwoœć i rozdrażnienie, wzmacniać objawy astmy; E 110 (żółcień pomarańczowa) – może mieć działanie alergiczne i powodować np. pokrzywkę lub dusznoœci
• konserwanty – od E 200 do E 299, np. E 210 (kwas benzoesowy) – mogš podrażnić œluzówkę żołšdka i jelit oraz powodować wysypkę; E 249 i E 250 (azotyny potasu i sodu) sprawiajš, że w żołšdku tworzš się nitrozoaminy, które mogš mieć działanie rakotwórcze
• przeciwutleniacze – od E 300 do 399 (kwas askrobiowy) - mogš powodować wysypki, zaburzać trawienie; E330 (kwas cytrynowy) jest podejrzewany o działanie rakotwórcze
• substancje zagęszczajšce – od E 400 do 499, np. E 431 (stearynian polioksyetylenu) – dziennie można ich spożyć do 25 mg/kg masy ciała. Dozwolone dzienne spożycie nie zostało okreœlone dla poszczególnych zwišzków. Stosowany zgodnie z zaleceniem nie powoduje efektów ubocznych
• dodatki o zróżnicowanym przeznaczeniu – od E 500 do E 599 – majš regulować kwaœnoœć, przeciwdziałać brylowaniu się proszków, czasem spulchniać i barwić. Mogš powodować reakcje alergiczne, zaburzać trawienie
• wzmacniacze smaku – E od 600 do 699, np. E 621 (glutaminian jednosodowy)- badania wykazały, że osoby spożywajšce żywnoœć z dodatkiem glutaminianu sš dwa razy bardziej narażone na otyłoœć i mogš mieć problemy ze wzrokiem
• substancje zastępujšce cukier – od E 900 do E 1299 –majš właœciwoœci dosładzajšce, niektóre sš nawet 400 razy słodsze od cukru, np. E 954 (sacharyna) – popularny słodzik, przy większych stężeniach może pozostawiać w ustach przykry, gorzkawy, metaliczny posmak. Wcišż podejrzewa się go o działanie rakotwórcze
• modyfikowane skrobie – od E 1300 do E 1451 – ich zadaniem jest zagęszczenie produktów spożywczych; na razie nie zanotowano reakcji niepożšdanych po ich spożyciu przez człowieka.

 

 

---

Kilka porad, które przydadzš się przy planowaniu drugiego œniadania:

Prawidłowo skomponowane drugie œniadanie powinno zawierać między innymi pełnowartoœciowe białko, witaminy z grupy B, wapń, żelazo i odpowiednie kwasy tłuszczowe. Przygotowujemy więc kanapkę z wędlinš, bšdŸ innym Ÿródłem białka, na przykład żółtym serem. Pamiętajmy o listku sałaty albo kapusty pekińskiej włożonej do kanapki, a także plasterku pomidorka czy ogórka włożonym między listki sałaty i wędlinę tak, by kanapka nie zrobiła się wilgotna. Pieczywo powinno być gruboziarniste, choć z tym może być problem...

• Dobrym pomysłem jest pokrojenie warzyw w słupki
• Maluchowi przygotowujemy też owoc, pamiętajmy jednak o obraniu go, pokrojeniu, usunięciu pestki czy podzieleniu na czšstki.
• Dziecko powinno wypić jogurt, kefir lub zjeœć serek homogenizowany. Jogurty owocowe kupowane w sklepie zawierajš cukier oraz aromaty i barwniki zamiast owoców. Kupmy więc jogurt naturalny, wymieszajmy z pokrojonymi drobno lub zmiksowanymi owocami (zimš mrożonymi) i przelejmy do małego słoiczka.
• Jako przekšskę podsuńmy dziecku niesolone orzechy, pestki słonecznika, dyni oraz suszone owoce - morele, œliwki czy żurawinę. Ideałem byłyby te ekologiczne, niesiarkowane.
• Najzdrowszymi napojami sš niegazowana woda mineralna i soczek owocowy bez cukru. Do wody można dodać troszkę soku z cytryny lub kilka listków mięty.
• Maluch dużo chętniej zje przygotowane przez nas œniadanie, jeœli będzie efektownie wyglšdało. Warto kupić kolorowy pojemniczek czy fantazyjnie pokroić pieczywo - na przykład powycinać je foremkš do ciasteczek.

 

---

Ogólnopolska akcja „Œniadanie daje moc” już za nami

We wtorek 8 listopada 2011 roku wszyscy uczniowie naszej szkoły wraz ze swoimi wychowawcami przystšpili do ogólnopolskiej akcji „Œniadanie daje moc”. To właœnie tego dnia obchodzony jest w całej Europie Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania.

Chcieliœmy, aby wszyscy uczniowie nie tylko mieli œwiadomoœć, jak ważne dla ich rozwoju jest codzienne jedzenie pierwszego i drugiego œniadania (najważniejszych posiłków w cišgu dnia, dajšcych energię do nauki i zabawy), ale także by wspólnie brali udział w jego przygotowaniu i konsumpcji. Takie zadania integrujš społecznoœć klasowš i sš œwietnym momentem na wspólne rozmowy, dzielenie się swoimi spostrzeżeniami i zwykłe koleżeńskie „pogaduchy”. Uczniowie i nauczyciele zadbali o to, by na pięknie udekorowanych stołach pojawiły się różnorodne, zdrowe i kolorowe potrawy. Pomysłów było wiele. Można było posmakować nie tylko przepysznych kanapek, ale również innych smakołyków. Na szkolnych stołach pojawiały się myszki z twarożku, krokodyle z ogórków, owoce w galaretce, koreczki i szaszłyki owocowe, jajka z różnym nadzieniem, pomidorowe muchomorki, sałatki warzywne i owocowe, ciasto marchewkowe, orzechy i nasiona, dużo warzyw i owoców – a wszystko smaczne i zdrowe. Pyszne potrawy kusiły zapachem i smakiem, i równie szybko jak się pojawiały, tak szybko znikały ze stołów. Do akcji przyłšczyli się również nasi rodzice (DZIĘKUJEMY!!!), którzy pomogli przygotować produkty do wspólnego œniadania. Udziałem w akcji chcielibyœmy również przekonać uczniów i rodziców do tego, by drugie œniadanie pakować do tornistra, lecz zamiast batonów, cukierków i chipsów włożyć tam zdrowe kanapki, owoce lub pokrojone warzywa.

Tak niewiele trzeba, by nasze dzieci dzięki zjedzeniu dobrego drugiego œniadania miały energię i siłę na cały dzień intensywnej „pracy” w szkole. Pamiętajmy, że œniadanie to najlepszy start w nowy dzień. Według badań (wywiady z wychowawcami klas 1-6 szkół podstawowych) przeprowadzonych w kwietniu 2011 r. przez Millward Brown SMG/KRC na zlecenie Banków Żywnoœci i firmy Danone wynika, że w blisko 40% klas 1-6 w polskich szkołach podstawowych sš dzieci, które nie jedzš drugiego œniadania, a prawie ćwierć miliona (220 tys.) dzieci szkół podstawowych odżywia się w sposób niewystarczajšcy dla ich prawidłowego rozwoju, np. wychodzš z domu bez œniadania, przychodzš do szkoły bez drugiego œniadania, nie jedzš codziennie obiadu. Mamy nadzieję, że nasi uczniowie nie będš znajdować się w tej niechlubnej statystyce, a akcja „Œniadanie daje moc” przyczyni się do zmiany nawyków żywieniowych i większej dbałoœci o spożywanie œniadania – w domu i szkole.

Dlatego też chcielibyœmy, aby akcja wspólnych œniadań była kontynuowana przez cały rok i przynajmniej raz w miesišcu dzieci z nauczycielami zjadali wspólny posiłek. W każdym miesišcu przyœwiecać będzie nam inne hasło zachęcajšce dzieci do spróbowania innej grupy produktów, np.: nabiału, różnorodnoœci warzyw i owoców, orzechów i pestek (dyni, słonecznika). Już niedługo pierwsze hasło i więcej informacji na temat projektu.

Wszystkim dziękujemy za włšczenie się do akcji i zapraszamy do szkolnej galerii zdjęć.

 

---

UWAGA WAŻNE!!!!!!!!!!!!!!

ŒNIADANIE DAJE MOC

„Œniadanie daje moc”  – to akcja, do której w tym roku przystępuje nasza szkoła. W Europie 8 listopada obchodzony jest jako Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania ustanowiony w 2007 roku przez ówczesnego Komisarza ds. Zdrowia Markosa Kyprianou. Œniadanie to najważniejszy posiłek dnia. Dzięki niemu dzieci majš energię do nauki, lepiej koncentrujš się podczas lekcji i majš siłę do zabawy. To najlepszy start w nowy dzień! Wszystkim nam zależy, aby dzieci były zdrowe i miały energię do nauki i zabawy. Chcielibyœmy także, aby miały równy start i nie czuły się gorsze od innych. Codzienne œniadanie pomaga im dobrze zaczšć dzień i daje równy start w szkolne obowišzki.  W naszej szkole 8 listopada wszystkie klasy wraz ze swoimi wychowawcami przygotujš i zjedzš wspólne drugie œniadanie.
            Akcja „Œniadanie daje moc” daje właœnie takš szansę. Dzieciaki będš miały frajdę nie tylko z dzielenia się z innymi, ale także spróbowania nowych smaków, dowiedzenia się, co lubiš na œniadanie inne dzieci i dlaczego właœciwie œniadanie jest takie ważne. Przykład, który może przemówić do wyobraŸni dzieci? Samochód bez benzyny nie zabierze nas na wycieczkę, a uczeń bez œniadania nie będzie miał siły do zabawy i nauki. Jednemu i drugiemu potrzebne jest „paliwo”.
            Poranny posiłek zapewnia dostarczenie energii na drogę do szkoły i kilka pierwszych lekcji. Skutki zdrowotne rozpoczynania nauki bez spożytego œniadania sš zwišzane z hipoglikemiš występujšcš u dziecka. Dolegliwoœci odczuwane przez ucznia to zmęczenie, ospałoœć, zaburzenia termoregulacji, zaburzenia pracy przewodu pokarmowego zgłaszane jako bóle brzucha czy niekiedy luŸne stolce. W czasie zajęć szkolnych dziecko wykonuje zarówno pracę umysłowš jak i fizycznš (gimnastyka). Zużywana energia ze œniadania zjedzonego w domu wystarcza na pierwsze godziny nauki. Aby uczucie głodu nie przeszkadzało w dalszej nauce, niezbędne jest zjedzenie kolejnego posiłku – drugiego, szkolnego œniadania. Wskazane jest, aby drugie œniadanie było przynoszone z domu, a nie kupowane w sklepiku. Rodzice majš wtedy pewnoœć, że dziecko spożyło posiłek, a nie słodycze.
            Każda szkoła, która przyłšczy się do akcji „Œniadanie daje moc” otrzyma certyfikat sygnowany przez Ministerstwo Zdrowia, organizatora – Partnerstwo dla Zdrowia, oraz przez patronów akcji. Każdy nauczyciel, który przyłšczy się do akcji „Œniadanie daje moc” otrzyma certyfikat sygnowany przez Ministerstwo Zdrowia, organizatora – Partnerstwo dla Zdrowia, oraz przez patronów akcji.  Każda klasa, która zorganizuje wspólne œniadanie w dn. 8 listopada może też przystšpić do konkursu na reportaż. Wystarczy zrobić dokumentację w postaci filmiku, zdjęć lub prezentacji w programie PowerPoint i umieœcić je na naszej stronie www. Specjalne jury przyzna nagrody dla szkoły, dla nauczyciela i dla jego uczniów. Więcej informacji nt. jak przygotować i zgłosić reportaż do konkursu.
 Akcja „Œniadanie daje moc” wpisuje się również doskonale w propagowane przez naszš szkołę w ramach projektu Sieci Szkół Promujšcych Zdrowie ideę zdrowego odżywiania i stylu życia.

„Œniadanie daje moc” jest kolejnym działaniem w ramach strategii Partnerstwa dla Zdrowia, które do dotychczasowych działań nakierowanych na walkę z niedożywieniem dzieci w Polsce chce dodać szeroko zakrojonš edukację najmłodszych oraz zaangażować rodziców i nauczycieli w kwestie prawidłowego żywienia dzieci.  Honorowy patronat nad akcjš objęły: Ministerstwo Zdrowia oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Na zakończenie przypominamy 12 zasad zdrowego odżywiania dla uczniów  - według Instytutu Matki i Dziecka:

1. Do szkoły wychodŸ po œniadaniu i ze œniadaniem.
2. Mleko, jogurty i sery to podpora mocnych koœci.
3. Zawsze myj ręce przed posiłkiem.
4. Pięć posiłków w cišgu dnia jest na pištkę.
5. Jedz o stałych porach i nie spiesz się.
6. Mięso, jaja czy ryby – możesz wybierać.
7. Pamiętaj o kaszach, jedz chleb, nie bułeczki.
8. Dzień bez œwieżych warzyw i owoców to dzień stracony.
9. Posiłek obiadowy to zapas siły na aktywne popołudnie.
10. Kolację zjadaj wieczorem, nie tuż przed snem.
11. Dobrš wodš gaœ pragnienie.
12. Ruch bez ograniczeń, słodycze z umiarem.

 

 WSZYSTKIM  ŻYCZYMY SMACZNEGO, ZDROWEGO ŒNIADANKA!!!

 

---

Program  „6 -10 – 14 dla Zdrowia”

Program „6 -10 – 14 dla Zdrowia” skierowany jest przede wszystkim do dzieci z nadwagš i otyłoœciš, gdyż sš to główne przyczyny (czynniki ryzyka) rozwoju nadciœnienia tętniczego, zaburzeń lipidowych, wad postawy i innych chorób w przyszłoœci. Niestety, wiele otyłych dzieci ma już pierwsze oznaki tych chorób.

Program na etapie podstawowym będzie realizowany w szkołach podstawowych – w ramach programu „ Zdrowy uczeń”.

Etap I  - etap podstawowy ( SP 79 – luty 2012)

Będš przeprowadzone w naszej szkole szczegółowe badania przesiewowe uczniów klas III - V, które pomogš ocenić parametry zdrowotne dzieci i zidentyfikować ewentualne zaburzenia zdrowotne.
Do przeprowadzenia badania będzie potrzebna zgoda Rodzica oraz wypełnienie ankiety przesiewowej.
Wypełnienie ankiety i podpisanie jej jest niezbędne do włšczenia dziecka do programu.

Etap II – etap specjalistyczny

Dotyczy dzieci ze zdiagnozowanymi czynnikami ryzyka rozwoju chorób cywilizacyjnych. Każde dziecko zakwalifikowane do programu będzie zaproszone wraz z rodzicami na specjalistyczne badania i konsultacje lekarskie oraz objęte zespołem specjalistów. Wszystkie badania sš bezpłatne i wykonywane w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym.

DRODZY RODZICE!

8 listopada 2011r. (wtorek) na zebraniu z wychowawcami będš rozdane ankiety do wypełnienia oraz informatory dla rodziców dotyczšce programu "6 – 10 – 14 dla zdrowia".
Serdecznie zapraszam do zaznajomienia się z informatorami i wypełnienia ankiet.

Szkolny koordynator programu: mgr Beata Obłońska

---

Co to jest Szkoła Promujšca Zdrowie?

Szkoła Promujšca Zdrowie jest to siedlisko, w którym członkowie społecznoœci szkolnej - pracownicy i uczniowie:

• podejmujš starania, aby poprawić swoje samopoczucie i zdrowie
• uczš się jak zdrowiej żyć i jak tworzyć zdrowe œrodowisko
• zachęcajš ludzi w innych siedliskach w swoim otoczeniu, zwłaszcza rodziców do podjęcia podobnych starań.

 

Jakie sš główne cechy Szkoły promujšcej Zdrowie?

• edukacja zdrowotna jako ważny element programu nauczania szkoły
• etos zdrowia w szkole
• współdziałanie z rodzicami i społecznoœciš lokalnš

 

Jakie sš cele Szkoły Promujšcej Zdrowie?

Nadrzędnym celem SZPZ jest zdrowy styl życia społecznoœci szkolnej i lokalnej.
Aby to osišgnšć społecznoœć szkolna powinna starać się m.in.:

• kształtować poczucie odpowiedzialnoœci za zdrowie u każdej osoby, w rodzinie i w społecznoœci lokalnej,
• zachęcać do zdrowego stylu życia oraz stworzyć uczniom
  i pracownikom realne i atrakcyjne możliwoœci dokonywania zdrowych wyborów,
• umożliwiać uczniom rozwój ich potencjału fizycznego, psychicznego i społecznego oraz wzmacniać w nich poczucie własnej wartoœci,
• zapewnić sprzyjajšce zdrowiu œrodowisko do pracy i nauki,
• włšczyć edukację zdrowotnš uczniów do programu nauczania szkoły z wykorzystaniem aktywizujšcych metod nauczania,
• wyposażać uczniów w wiedzę i umiejętnoœci niezbędne do podejmowania wyborów dla poprawy własnego zdrowia oraz tworzenia zdrowego i bezpiecznego œrodowiska fizycznego,
• włšczyć do działań szkoły służbę zdrowia, zwłaszcza do edukacji zdrowotnej.

 

Szkołę promujšcš zdrowie tworzš lub współuczestniczš w jej tworzeniu:

• uczniowie;
• nauczyciele;
• rodzice;
• inni pracownicy szkoły;
• inne osoby ze społecznoœci lokalnej.

 

---

SP 79 w Gdańsku w Pomorskiej Sieci Szkół Promujšcych Zdrowie

6 paŸdziernika 2011r. podczas Wojewódzkiej Konferencji Szkół Promujšcych Zdrowie, Szkoła Podstawowa nr 79 została oficjalnie przyjęta do Pomorskiej Sieci Szkół Promujšcych Zdrowie. Poprzez przystšpienie do sieci Szkół Promujšcych Zdrowie będziemy realizować nie tylko zadania wynikajšce z uczestnictwa w programie, ale zadania wyznaczone przez Europejskš strategię dla zdrowia i rozwoju dzieci  i młodzieży zawarte w europejskim projekcie HEPS (Healthy Eating and Phisical Activity in Schools) czyli Zdrowe Żywienie i Aktywnoœć Fizyczna w Szkole.  Istotš projektu jest całoœciowe podejœcie do zdrowia w szkole, budowanie polityki szkoły w zakresie promocji zdrowia z akcentem na zdrowe żywienie i aktywnoœć fizycznš.

Zakładka „SZKOŁA DLA ZDROWIA” (Szkoła zdrowego stylu życia)  to zbiór informacji o wszelkich działaniach podjętych w ramach realizacji programu Szkoła Promujšca Zdrowie, to również  informacje na temat zdrowego stylu życia, ciekawe artykuły i zdrowe przepisy.

 

Szkoła Podstawowa nr 79 w Gdańsku, ul. Kołobrzeska 49.

© 2009 Tomek Białkowski współpraca Anna Wróblewska

O szkole Aktualnoœci Kontakt